Héél Amen leest van Dis. Of niet?

Héél Amen leest Van Dis. Of niet?

‘Er is dit jaar ook veel muziek, hè! En daar ben ik dan wel weer van’

Lidian Boelens, DvhN 17 juni 2017

Adriaan van Dis deelde onlangs 35 boeken uit in Amen, om de boel een beetje op te schudden. Dit weekend is het Literatuur- en muziekfestival Zomerzinnen in het dorp. Wat vindt Amen van het werk van Van Dis?

Bestaat er een plaats in Nederland waar letterlijk élk huishouden een boek van schrijver Adriaan van Dis heeft? Zeker! In Amen is de Van Dis-boekendichtheid enorm. In alle 35 huizen in het dorp, is onlangs een boek uit het oeuvre van de literator in de brievenbus gedrukt. Van Indische Duinen, tot Nathan Sid en Ik kom terug. De organisatie van festival Zomerzinnen wil de Amenaren zo wat meer bij het festival in hun eigen dorp betrekken. Lees het boek en stel Van Dis zondag zélf je vragen, is de boodschap. Hoe goed hebben de inwoners hun huiswerk gedaan?

Goed, lijkt de rood-wit-blauwe vlag met tas aan de voorkant van de boerderij van de familie Warmelts te zeggen. De boerderij staat op enkele meters afstand van muziekcafé De Amer: het hart van het festivalterrein. „M’n dochter is geslaagd voor het vwo”, verklaart Bé Warmelts (53), akkerbouwer én eigenaar van een paar mooie koeien. „Zij heeft d’r huiswerk gedaan. Ik zo’n boek lezen? Indische Duinen hebben wij. Nee, nee. Dat heb ik niet gelezen, hoor.”

Warmelts geeft niets om ‘dat literaire gebeuren’, heeft niets met Van Dis. „Maar ik vind het héél mooi dat er wat gebeurt in het dorp.” Wild gebarend wijst hij naar zijn erf. „Hier, ik heb zelfs twee podia in de tuin. Ik weet niet precies wie er komen, maar er is dit jaar ook veel muziek hè! En daar ben ik dan wel weer van.”

Een deurtje verder. Of twee. Het duurt even voordat Luchy Hingst-man (85) opendoet. Ook zij heeft een boek van Van Dis in de brievenbus gevonden. „Dat met dat jochie”, zegt ze. „Ach, toe nou. Weet jij het? Nathan Sid!” Ze heeft het gelezen. Van voor naar achter. „Het was goed te doen, maar ik kan niet zeggen dat het me echt greep.” Vragen voor Van Dis heeft ze niet, maar ze twijfelde over het interview van zondag. „Ik ga toch maar niet”, zegt ze, wijzend op haar rollator. „Het gaat allemaal wat moeilijk, hè.”

Bij andere huishoudens is ‘druk’ een veelgehoord excuus. Helma Versendaal (54) van boerderijcamping Het Amerveld heeft het véél te druk voor de dikke pil Ik kom terug. „Maar het gaat straks wel mee op vakantie.” Ben Klaver (72) vond Tikkop op de deurmat. Hij vindt het een leuk initiatief, maar goed. Druk hè.

Raak is het weer bij Anneke Eskens (68). Van Dis overhandigde haar hoogstpersoonlijk een exemplaar, als énige in het dorp. Dus tja, ze móest wel. „Ik heb De Wandelaar gelezen”, zegt ze. „Drie keer zelfs. Ik had het vroeger al eens gelezen en nu ook nog twee keer.” Niet dat het de ex-bibliothecaresse veel moeite heeft gekost, hoor. Ze vindt lezen leuk. „De Wandelaar gaat over een hond, die ene meneer Mulder door de onbekende wijken van Parijs leidt. Zo ontwikkelt het verhaal zich.” Oordeel? „Een geweldig boek! Alle stemmingen zitten erin: het is leuk, grappig, verdrietig. En Van Dis is een tovenaar met z’n zinnen.” Zondag zal Eskens Van Dis het hemd van het lijf vragen. Wat precies, dat weet ze nog niet. „Dat ben ik druk aan het voorbereiden.”

Ook Jan van Hijum (62) van de schaapskooi, zijn vrouw Annemarie en hun buurvrouw zullen zondag vragen stellen. Ze hebben allemaal delen van het boek Ik kom terug gelezen. „Adriaan van Dis komt niet elke dag in Amen. Dit is je kans! Dan moet je ook gaan.”

Een leesvirus heeft de boekenregen van Van Dis niet veroorzaakt. Maar met een handjevol mensen die wél een poging hebben gedaan, is een mooi zaadje geplant.

anneke eskensbe warmelts

Laatst aangepast op 20 juni 2017