skip to Main Content

DvhN – Zomerzinnen: iets waar Drenthe tevreden mee kan zijn

DvhN – Zomerzinnen: Iets Waar Drenthe Tevreden Mee Kan Zijn

Door Joep van Ruiten in DvhN 18 juni 2018.

In Dwingeloo werd zaterdag de twaalfde editie van festival Zomerzinnen gehouden. Met veel auteurs van vier- of vijfsterrenboeken. En entr’actes die de werkelijkheid moesten doen vergeten.

Bekijk hier de film.

Een paar weken geleden werd het jaarlijkse vergelijk van de Atlas voor Gemeenten gepresenteerd. Dit keer ging het niet alleen om de vijftig grote gemeenten waar het goed wonen zou zijn, maar om het cultuuraanbod in regio’s en provincies. Groningen en Leeuwarden scoorden goed. De provincie Drenthe nam van de twaalf provincies de tiende plek in. Dat viel in Assen een beetje tegen.

In reactie op de notering merkte de Drentse cultuurgedeputeerde Cees Bijl op dat ‘de rijkssubsidies vrijwel allemaal naar de Randstad gaan en het cultuuraanbod in Noorden daardoor moeilijker te organiseren is’. Directeur Marieke Vegt van K&C zei dat ‘Drenthe zich meer tot de noordelijke dan de nationale context verhoudt’ en dat we ‘onze trots meer aan heel Nederland zouden moeten laten zien’.

Vier- of vijfsterrenboeken

Festival Zomerzinnen, afgelopen zaterdag in Dwingeloo, is een evenement dat elders in Nederland geen vergelijk kent. Ga er maar aan staan: jaarlijks zo veel mogelijk auteurs van vier- of vijfsterrenboeken naar het platteland halen, hen laten optreden op locaties die daar niet voor zijn bedacht, waar thema’s worden behandeld die in veel gevallen eerder met introspectie en fijnzinnigheid, dan met amusement en spektakel van doen hebben.

Iemand als Marieke Lucas Rijneveld bijvoorbeeld, een als een Britse popmuzikant vermomde jonge auteur die een debuutroman heeft geschreven waarin vooral gezwegen wordt. Of Maxim Februari, een jurist en filosoof die zijn lezers er via literatuur op wil wijzen dat digitale data voor het welzijn van de mens bedoeld moeten zijn, wat iets anders is dan dat mens in dienst moet staan van de data. Of Peter Middendorp, die in zijn jongste roman met pijnlijke precisie aannemelijk maakt dat een vader een dader van iets gruwelijks kan zijn.

Patat en hamburgers

Vergeleken met een avondje blues, folk of retropop lijkt Zomerzinnen nogal zwaar op de hand. Daar staat tegenover dat het festival wel degelijk aan verstrooiing doet. Bijvoorbeeld door Ellen Deckwitz te laten demonstreren dat poëzie een geschikt middel is om de werkelijkheid en waanzin hanteerbaar te maken. Door entr’actes te contracteren die middels absurditeit en flauwekul met muziek en straattheater de werkelijkheid willen doen vergeten. Door een catering te regelen die patat en hamburgers overbodig maakt.

Dit alles heel gemoedelijk, op een dag dat Drenthe er schitterend bij lag. Deze krant zag zaterdag in Dwingeloo vrijwel geen verkeersregelaars, hoefde nergens een polsbandje te tonen, werd nergens gefouilleerd op drugs en meegebrachte drank en slagwapens. De vrijwilligers deden zich geen moment belangrijker voor dan ze eigenlijk zijn – heel belangrijk. En na afloop van elk optreden kon tijdens overzichtelijke pauzes of in de rij voor een signeersessie gezamenlijk worden nagepraat over dit en dat en wat anders.

‘Iets om trots op te zijn’

Zo’n zevenhonderd bezoekers maakten tegen betaling van 22,50 euro een deel of het geheel van Zomerzinnen mee, schatte de organisatie. Vergeleken met het Holland International Blues Festival in Grolloo of Retropop in Emmen is dat klein bier. Vergeleken met alle inspanningen van alle betrokkenen, van initiatiefnemer tot schoonmaker, is het misschien zelfs weinig. Maar vergeleken met wat er elders in Nederland op het gebied van literatuur en festivals op ongewone locaties gebeurt, is het meer dan prima. Denkend aan de woorden van Marieke Vegt, denkend aan Cees Bijl: ‘iets om trots op te zijn’. Of op zijn minst tevreden.

Tot slot nog even over de Atlas voor Gemeenten en de tiende plek van Drenthe. Die positie is vastgesteld op basis van een eenvoudige rekensom waarbij cultureel aanbod wordt gerelateerd aan de hoeveelheid bewoners van een provincie. Op zich is daar niets mis mee. Maar er hoort ook zoiets te bestaan als spanning tussen ambitie en de vraag van het massapubliek. Waarbij het eerste soms best zwaarder mag wegen dan het tweede.

Volgend jaar opnieuw Zomerzinnen in Dwingeloo. Dan niet alleen rond, maar ook óp de Brink.

 

Back To Top